PROFESJONALNY MONTAŻ ANTEN SATELITARNYCH

Warszawski serwis telewizji satelitarnej zaprasza na promocyjny montaż ANTENY satelitarnej Polsat oraz Canal+ na terenie województwa mazowieckiego. Każdy klient podpisujący umowę abonencką może liczyć na atrakcyjną cenę usługi wykonanej przez autoryzowanego instalatora telewizji cyfrowej. Jeśli nie chą Państwo odwiedzać salonu firmowego operatora telewizji satelitarnej, wystarczy skontaktować się z monterem, który dostarczy dokumenty do domu i podpiszę umowę na miejscu, po wykonaniu montażu anteny na dachu lub balkonie.

Jak prawidłowo zamontować antenę telewizyjną

Montaż anteny telewizyjnej to czynność, którą można przeprowadzić samodzielnie, o ile posiada się podstawową wiedzę techniczną i odpowiednie narzędzia. Pierwszym i najważniejszym krokiem jest zaplanowanie całej instalacji. Należy ustalić lokalizację nadajnika telewizji naziemnej, ponieważ od tego zależy kierunek, w jakim musi być skierowana antena. W województwie mazowieckim główne nadajniki znajdują się na Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie oraz w Raszynie. Warto sprawdzić w internecie, który z nich jest korzystniejszy dla danej lokalizacji, na przykład na mapach zasięgu udostępnianych przez Emitel. Kolejną kwestią jest wybór miejsca na zamocowanie masztu. Powinno się je ulokować tak, aby na drodze sygnału nie znalazły się przeszkody, takie jak drzewa, inne budynki czy linie energetyczne. Idealnym miejscem jest często ściana szczytowa budynku lub solidny komin. Należy też pamiętać, że w przypadku planowania instalacji z wieloma odbiornikami lub łączenia jej z anteną satelitarną, projekt będzie nieco bardziej skomplikowany.

Dobór odpowiedniego sprzętu antenowego

Wybór właściwej anteny ma duże znaczenie dla jakości odbioru. W centrum Warszawy, gdzie sygnał jest bardzo silny, sprawdzi się prosta antena szerokopasmowa, na przykład typu panelowego. Popularne modele to między innymi Triax TMP 2.0 lub ATS Inverto. Są to anteny, które nie wymagają precyzyjnego ustawienia i dobrze radzą sobie z sygnałami z różnych kierunków. Inaczej sytuacja wygląda na obrzeżach aglomeracji lub na terenach wiejskich województwa mazowieckiego. Tam konieczny może się okazać zakup anteny kierunkowej o większym zysku. W takich przypadkach sprawdzają się modele kanałowe lub wieloprętkowe, przeznaczone do odbioru w paśmie UHF. Przykładowe modele to Triax 52 lub Telmor Telmor 17EL. Jeśli nadajnik znajduje się w znacznej odległości, warto rozważyć antenę z wbudowanym wzmacniaczem, taką jak Strong SRT 07. W skrajnych przypadkach, gdy dom jest położony w głębokiej dolinie lub za gęstym lasem, niezbędny może być zakup oddzielnego, zewnętrznego wzmacniacza antenowego, na przykład Terra HA-126 lub Mascom MA-301. Warto wtedy skonsultować się z doświadczonym instalatorem cyfra.tv, który pomoże dobrać moc wzmocnienia, aby nie dopuścić do przesterowania sygnału, które objawia się zniekształceniami obrazu lub całkowitym brakiem odbioru.

Montaż anteny telewizyjnej krok po kroku

Gdy już posiada się wszystkie niezbędne komponenty, można przystąpić do fizycznego montażu. Prace rozpoczyna się od zamocowania masztu. Musi on być stabilny i wypoziomowany, ponieważ każde odchylenie utrudni późniejsze precyzyjne ustawienie anteny. Do murowanych ścian lub komina maszt mocuje się za pomocą solidnych obejm, na przykład typu Sat-Alu 80. Następnie przychodzi czas na właściwy montaż anteny telewizyjnej na maszcie. Należy ją zamocować za pomocą dołączonych uchwytów, ale na razie nie dokręcać ich na sztywno. Pozwoli to na swobodne obracanie konstrukcji podczas późniejszego ustawiania. Kolejnym etapem jest poprowadzenie okablowania. Do tego celu należy użyć kabla koncentrycznego dobrej jakości, o impedancji 75 omów, z pełnej miedzi. Polecane są kable typu RG-6, na przykład ECD 507 lub DFC FX 700. Unikać należy tanich kabli z żyłą stalową miedziowaną, ponieważ powodują one większe tłumienie sygnału. Kabel należy prowadzić możliwie najkrótszą drogą do miejsca odbioru, unikając ostrych zakrętów i bliskości przewodów energetycznych. Końcówki kabla należy zakończyć złączami F.

Prawidłowe założenie złącza F jest niezwykle istotne. Należy zdjąć zewnętrzną izolację i oplot, odsłaniając izolację żyły środkowej, a następnie nasunąć złącze i dokręcić je. Dobrej jakości złącza to na przykład Emtel ECF 11 lub Satline. Źle założone złącze może powodować mikrozwarcia i odbicia sygnału, co skutkuje pogorszeniem jakości obrazu i błędami dekodowania.

Ustawienie anteny i optymalizacja sygnału

Ustawienie anteny to najdelikatniejsza część całego procesu. Wymaga cierpliwości i, w idealnym przypadku, drugiej osoby. Jedna osoba powinna powoli obracać antenę, podczas gdy druga obserwuje poziom i jakość sygnału na telewizorze. Większość nowoczesnych telewizorów ma wbudowaną funkcję pomiaru sygnału, dostępną w menu ustawień anteny. Należy szukać opcji typu "poziom sygnału" lub "jakość sygnału". Celem jest uzyskanie jak najwyższych wartości obu tych parametrów. Czasami niewielka zmiana położenia anteny o kilka stopni lub delikatne pochylenie jej do góry lub do dołu potrafi diametralnie poprawić odbiór. Jeśli pomimo starań nie udaje się uzyskać zadowalającego efektu, problem może leżeć po stronie samej anteny. Być może konieczna jest jej naprawa anteny telewizyjnej, na przykład wymiana uszkodzonego wzmacniacza lub dokręcenie poluzowanych elementów. W takiej sytuacji warto skorzystać z pomocy fachowców. Wiele firm oferujących usługi monterskie dysponuje profesjonalnymi miernikami sygnału, takimi jak RANTEX MT-526 czy Happy View HVP-1000S. Urządzenia te pozwalają na bardzo precyzyjne namierzenie najlepszego sygnału i diagnozę ewentualnych problemów z instalacją, co jest niemal niemożliwe do wykonania "na oko" z pomocą samego telewizora.

Typowe problemy i ich rozwiązania

Nawet po prawidłowym montażu i ustawieniu anteny mogą pojawić się problemy z odbiorem. Jednym z najczęstszych jest zanik sygnału podczas wietrznej pogody. Jest to zwykle spowodowane poluzowaniem się uchwytów mocujących antenę do masztu. Konieczna jest wtedy naprawa anteny telewizyjnej polegająca na dokładnym dokręceniu wszystkich śrub i nakrętek. Warto również sprawdzić, czy sam maszt jest stabilnie zamocowany. Innym powszechnym problemem jest tzw. "zaśnieżony" obraz lub zacinanie się dźwięku. Przyczyną może być zbyt słaby sygnał docierający do telewizora. Rozwiązaniem jest wtedy zastosowanie wzmacniacza antenowego. Jeśli jednak sygnał jest już silny, a problem występuje, może to oznaczać jego przesterowanie. Wtedy wzmacniacz należy wyłączyć lub wymienić na model z mniejszym wzmocnieniem. Bardzo uciążliwą usterką są również zakłócenia, które pojawiają się nagle i znikają. Częstym ich źródłem są urządzenia gospodarstwa domowego, takie jak kuchenki mikrofalowe, odkurzacze czy stare świetlówki. Należy wtedy spróbować zmienić trasę kabla antenowego, aby omijała takie urządzenia, lub zastosować kabel o lepszym ekranowaniu. Jeśli problemy są złożone i nie udaje się ich samodzielnie rozwiązać, najlepszym wyjściem jest wezwanie pomocy technicznej. Profesjonalni monterzy antenowi mają doświadczenie i sprzęt, który pozwala im szybko zdiagnozować i usunąć usterkę, oszczędzając użytkownikowi wielu godzin frustracji.

Instalacja dla wielu odbiorników i integracja z systemem satelitarnym

W domach, gdzie planuje się podłączenie więcej niż jednego telewizora, instalacja antenowa staje się nieco bardziej skomplikowana. Sygnał z jednej anteny musi zostać rozdzielony za pomocą splittera, czyli rozgałęźnika. Należy używać wysokiej jakości rozgałęźników, na przykład z serii Telkom Telmor TSP lub Triax TMS, które minimalizują tłumienie wprowadzane do systemu. Każde dodatkowe gniazdko i każdy metr kabla powodują stratę sygnału. Dlatego w rozbudowanych instalacjach z wieloma odbiornikami często niezbędne jest zastosowanie wzmacniacza kaskadowego, który instaluje się przed rozgałęźnikiem. Popularnym modelem jest Terra HA-123. Komplikacje pojawiają się, gdy chce się połączyć w jednej instalacji sygnał z anteny naziemnej i satelitarnej. W takim przypadku nie można użyć zwykłego rozgałęźnika. Konieczne jest zastosowanie specjalnego gniazda TV+R+SAT (w punkcie odbiorczym) i dipleksera (w punkcie montażu anten).

Urządzenia te, na przykład modele z serii Signal, łączą lub rozdzielają sygnały z różnych źródeł, filtrując je, aby sobie nawzajem nie zakłócały. Taka instalacja wymaga już większej wiedzy i precyzji. Jeśli nie ma się pewności co do swoich umiejętności, montaż anteny telewizyjnej o takim stopniu złożoności zdecydowanie warto powierzyć wykwalifikowanemu instalatorowi. Specjaliści ci nie tylko poprawnie zamontują wszystkie elementy, ale także odpowiednio je zestawią i skonfigurują, gwarantując bezproblemowy odbiór wszystkich kanałów.

Kiedy wezwać profesjonalistę

Chociaż samodzielny montaż anteny telewizyjnej jest możliwy, to istnieje szereg sytuacji, w których pomoc fachowca jest nieoceniona. Przede wszystkim jest to brak jakichkolwiek umiejętności technicznych lub lęk przed pracą na wysokości. Bezpieczeństwo zawsze powinno być priorytetem. Profesjonaliści dysponują nie tylko wiedzą, ale także odpowiednim sprzętem zabezpieczającym. Pomoc techniczna jest niezbędna, gdy pomimo wszelkich starań nie udaje się uzyskać stabilnego sygnału. Instalatorzy, korzystając z mierników, są w stanie precyzyjnie zlokalizować źródło problemu, czy to leży po stronie złego ustawienia, uszkodzonego kabla, czy zakłóceń zewnętrznych. Kolejnym przypadkiem są skomplikowane instalacje, na przykład w domach wielorodzinnych, gdzie potrzebny jest projekt systemu zbiorowej anteny, lub gdy wymagane jest połączenie sygnału z kilku źródeł, jak DVB-T, DVB-S2 i internet. Firmy oferujące usługi monterskie często mają w ofercie również serwis gwarancyjny i pogwarancyjny, co daje użytkownikowi poczucie bezpieczeństwa. Warto poszukać lokalnych instalatorów cyfra.tv z dobrymi opiniami lub skorzystać z usług większych, sprawdzonych firm, które działają na terenie całego kraju i mają doświadczenie w rozwiązywaniu nawet najbardziej nietypowych problemów z odbiorem telewizji.

Podstawowe narzędzia i akcesoria niezbędne do montażu

Aby przeprowadzić montaż anteny telewizyjnej, potrzebny jest podstawowy zestaw narzędzi. Konieczny będzie solidny wkrętak krzyżakowy i płaski, klucz nasadowy lub płaski do dokręcania śrub obejm, a także poziomica do wypoziomowania masztu. Przydatne mogą być również kombinerki i ostry nóż do przygotowania kabla. Oprócz samej anteny i kabla, niezbędne są odpowiednie akcesoria. Są to przede wszystkim wysokiej jakości złącza F, które należy dopasować do grubości używanego kabla. Warto zaopatrzyć się również w taśmę izolacyjną do zabezpieczenia złączy przed wilgocią, a w przypadku anten zewnętrznych – w specjalną pastę zabezpieczającą przed korozją. Jeśli planuje się montaż na kominie, potrzebne będą odpowiednio długie i wytrzymałe śruby oraz kołki rozporowe. Dla zapewnienia dodatkowej ochrony przed piorunem, choć bezpośrednie uderzenie i tak jest w stanie zniszczyć elektronikę, można rozważyć zamontowanie odgromnika antenowego, takiego jak Telkom Telmor TSP-1. Posiadanie kompletnego zestawu odpowiednich narzędzi i akcesoriów nie tylko ułatwia pracę, ale także gwarantuje, że montaż anteny telewizyjnej zostanie wykonany solidnie i posłuży bezawaryjnie przez wiele lat, bez konieczności częstych napraw lub korekty ustawienia.

Korzyści z dobrze wykonanej instalacji

Prawidłowo przeprowadzony montaż anteny telewizyjnej i jej precyzyjne ustawienie to gwarancja czystego i stabilnego odbioru programów telewizji naziemnej. Dzięki temu można cieszyć się bezpłatnym dostępem do multipleksów oferujących coraz szerszy wybór kanałów, w tym także w jakości HD a nawet 4K. Odpowiednio zaprojektowana i wykonana instalacja jest odporna na wahania warunków atmosferycznych i nie wymaga ciągłego poprawiania. Inwestycja w dobry sprzęt, taki jak antena odporna na korozję, kabel z pełnej miedzi i solidne złącza, zwraca się w postaci braku problemów i konieczności serwisowania. Nawet jeśli początkowy koszt wydaje się wyższy, to w dłuższej perspektywie jest to rozwiązanie ekonomiczne. W przypadkach wątpliwych lub gdy samodzielne próby nie przynoszą efektu, zawsze można liczyć na pomoc doświadczonych monterów, którzy szybko doprowadzą instalację do stanu używalności. Dzięki temu odbiór telewizji staje się czystą przyjemnością, a nie źródłem frustracji.

Podłączamy kilka telewizorów do jednej anteny

KOCOKOCO - Moda y tecnología

Drugi telewizor w domu to wygoda, ale sposób, w jaki doprowadzisz do niego sygnał, decyduje o tym, czy obraz będzie stabilny, czy będzie rwał co kilkanaście sekund. Trzy zupełnie różne rozwiązania – pasywny rozdzielacz, aktywny wzmacniacz albo multiswitch z konwerterem Quattro – wyglądają z zewnątrz podobnie, ale działają na zupełnie innej zasadzie. Dobrze jest wiedzieć, co kupić zanim zacznie się wiercić w ścianie, bo przeróbki po montażu kosztują dwa razy tyle co samo wyposażenie.

Co tak naprawdę płynie w kablu

W jednym kablu koncentrycznym mieszczą się dwa zupełnie różne światy. Z anteny naziemnej idzie telewizja cyfrowa DVB-T2 w paśmie od około 47 do 790 MHz – w tej samej części widma siedzą radio FM i DAB+. Z anteny satelitarnej leci sygnał od 950 do 2150 MHz, podzielony dodatkowo na cztery podpasma: polaryzacja pionowa niska, pionowa wysoka, pozioma niska, pozioma wysoka. Razem z przewodem, który biegnie po ścianie, tworzy to zestaw problemów, kiedy chcesz ten sam obraz puścić do trzech pokoi.

Tu zaczyna się różnica między urządzeniami, które wyglądają podobnie. Rozgałęźnik pasywny po prostu dzieli moc sygnału na kilka wyjść – z każdym kolejnym gniazdem tracisz od trzech do siedmiu decybeli. Przy dwóch telewizorach to jeszcze znośne, przy trzech obraz zaczyna się sypać. Do telewizji naziemnej czasem wystarczy, do satelitarnej nie nadaje się wcale.

Trzy warianty instalacji na kilka telewizorów

Pierwszy wariant to rozdzielacz pasywny. Najtańszy, najprostszy, ale i najsłabszy. Działa rozsądnie dla DVB-T2, kiedy masz silny sygnał z nadajnika (w odległości do 15–20 km, przy polaryzacji poziomej i dobrym kierunku anteny) i ograniczasz się do dwóch telewizorów. Przy trzech sygnał spada już poniżej progu odczytu tunera, zwłaszcza w paśmie VHF, gdzie działają kanały MUX-8. Do satelity ten wariant się nie nadaje.

Drugi wariant to aktywny wzmacniacz antenowy z wbudowanym rozdzielaczem. Urządzenie pobiera prąd z zasilacza 12 V, ma wejście na kabel z anteny i trzy do pięciu wyjść do poszczególnych pokoi. Popularne modele z serii AWS-1243, AWS-1244 czy WA-40 dają wzmocnienie od 16 do 27 dB. Wzmacniacz działa tylko dla telewizji naziemnej i radia – do satelity potrzebujesz czegoś innego. Jeśli antena ma własny wzmacniacz, napięcie 12 V musi płynąć tylko w stronę anteny. Separator antenowy z odcięciem napięcia w kierunku odbiorników rozwiązuje sprawę – montuje się go przed rozdzielaczem.

Trzeci wariant to montaż anteny satelitarnej z multiswitchem i konwerterem Quattro. To jedyna rozsądna odpowiedź, kiedy chcesz mieć telewizję satelitarną w trzech albo więcej pokojach i niezależnie wybierać kanał w każdym z nich. Do tego dochodzi sygnał naziemny i radio, więc z jednego urządzenia wychodzą wszystkie trzy sygnały razem, gotowe do podania bezpośrednio do gniazda ściennego.

Antena naziemna DVB-T2 i odległość od nadajnika

Zanim wydasz pieniądze na wzmacniacz, sprawdź, jak daleko mieszkasz od nadajnika. Duże obiekty nadawcze w środkowej Polsce – takie, które pokrywają obszar kilkudziesięciu kilometrów – nadają MUX-1, MUX-2 i MUX-3 z mocą od 100 do 130 kW ERP na kanałach 43, 29 i 27, z polaryzacją poziomą. To bardzo silny sygnał i przy bezpośredniej widoczności wystarczy niewielka antena kierunkowa.

Do 20 km – kompaktowa antena kierunkowa, np. Delta HIBRID A/DVB-T/T2. Sprawdzi się nawet w mieszkaniu, jeśli okno wychodzi w stronę nadajnika.
20–50 km – antena Yagi o średnim zysku, np. Triax UNI 52 albo Funke DSC 550. Trzeba ją zamontować na zewnątrz, najlepiej powyżej kalenicy dachu.
Powyżej 50 km – antena o wysokim zysku ze wzmacniaczem masztowym, np. Telmor TMA 06 LTE. Wbudowany filtr LTE/5G odcina zakłócenia z wież telefonii komórkowej.

W okolicy z gęstą zabudową piętrowe domy albo drzewa w linii widzenia potrafią odebrać kilka decybeli. Wtedy nawet blisko nadajnika warto dodać wzmacniacz masztowy – daje zapas na złącza i kable, które zawsze coś kosztują.

Czasza i konwerter – cztery pasma do zrozumienia

Polskie platformy – Polsat Box, Canal+, Cyfra+ – nadają z satelity Hotbird 13°E, a kanały takie jak TV Trwam czy niemieckie stacje z Astry 19,2°E. Do odbioru w centralnej Polsce wystarczy czasza o średnicy od 80 do 90 cm. Modele takie jak Triax TD 64, Triax T-90 albo ASC-800 mają stalową ocynkowaną blachę i wytrzymują kilkanaście lat na dachu. Średnica 80 cm to minimum, nie optimum – 90 cm daje dodatkowy zapas na ulewę i śnieżyce, kiedy tłumienie w atmosferze rośnie dwu-, trzykrotnie.

Najważniejszy jest konwerter, czyli głowica na ramieniu czaszy. Do kilku telewizorów potrzebujesz konkretnie konwertera Quattro. Ma cztery wyjścia oznaczone VL, VH, HL, HH – to nie są cztery niezależne sygnały, tylko cztery kawałki jednego, podzielone według polaryzacji i pasma. Tego konwertera nie wolno wpiąć bezpośrednio do dekodera – zadziała dopiero po podłączeniu do multiswitcha.

Jeśli chcesz odbierać Astrę i Hotbirda na jednej czaszy, montuje się konwerter Monoblock albo układ z dwoma konwerterami na jednym ramieniu. W obu przypadkach do czterech odbiorników potrzebujesz konwertera Quattro, a drugą orbitę obsługuje multiswitch 9/X (dziewięć wejść zamiast pięciu).

Multiswitch jako centralny punkt instalacji

Multiswitch to niewielka metalowa skrzynka, która zbiera wszystko, co dochodzi z zewnątrz, i rozdaje po pokojach. W wersji 5/8 ma pięć wejść – cztery kable z konwertera Quattro plus jeden kabel z anteny naziemnej – i osiem wyjść. Z każdego wyjścia wychodzi jeden kabel do gniazdka ściennego, a w gniazdku masz już wszystkie trzy sygnały razem: radio FM i DAB+, telewizję naziemną DVB-T2 oraz telewizję satelitarną.

Urządzenie wymaga zasilania 230 V, więc montuje się je w suchym miejscu z dostępem do gniazdka – najczęściej w rozdzielnicy na strychu, w garażu albo w szafce pod schodami. Wewnątrz ma zasilacz impulsowy i elektronikę, która na każde żądanie tunera (13 V, 18 V, sygnał 22 kHz) przełącza odpowiednie wejście. Nie trzeba nic konfigurować – podłączasz i działa, jeśli kable są prawidłowo zarobione.

Popularne modele, takie jak Terra MR-508, Opticum OMS TRQ 5/8 czy MS BL58B, mają regulację wzmocnienia w torze naziemnym do 15 dB. Wersje kaskadowe łączą się w łańcuch, dzięki czemu z jednego konwertera zasilisz nawet kilkadziesiąt gniazdek. Przy wyborze warto zostawić jedno–dwa wyjścia zapasowe – jeśli za rok dojdzie piąty telewizor albo pojawi się projektor, nie trzeba będzie wymieniać całego multiswitcha.

Kabel koncentryczny i złącza F

Przy czterech telewizorach masz dziesięć albo więcej odcinków kabla. Najczęstszy błąd to użycie najtańszego przewodu i skręcanie złącza F ręcznie, bez zaciskarki. Skutki są opłakane – tłumienie rośnie, ekran nie styka, obraz się kraje przy pierwszej burzy.

Warto kupić kabel koncentryczny 75 Ω klasy RG-6 Tri-Shield, najlepiej żelowany do zastosowań zewnętrznych, z miedzianą żyłką środkową. Złącza F kompresyjne są jedynym rozsądnym wyborem – wciska się je na kabel zaciskarką, po wcześniejszym ściągnięciu płaszcza, odwinięciu ekranu i odsłonięciu żyłki na 1–2 mm. Raz zaciśniętego złącza nie da się zerwać, a kontakt z ekranem jest pełny na obwodzie.

Ściągnij płaszcz zewnętrzny na długości około 10–12 mm – nie nacinaj ekranu.
Odwiń druciki oplotu do tyłu, na płaszcz – żaden nie może dotykać żyłki.
Usuń biały dielektryk tak, aby żyłka wystawała 1–2 mm poza krawędź złącza po wciśnięciu.
Zaciśnij zaciskarką kompresyjną – charakterystyczne kliknięcie potwierdza, że zacisnęła się na całej długości.

Maksymalna długość jednego odcinka przy typowym kablu to 30–50 m, potem warto wstawić wzmacniacz liniowy. Przy każdym gniazdku zostawiaj zapas około 20 cm, żeby można było ponownie zarobić złącze, jeśli poprzednie się utleni.

Gniazda końcowe w domowej instalacji

W domowej instalacji z multiswitchem stosujemy wyłącznie gniazda końcowe RTV-SAT. Do każdego pokoju prowadzi osobny kabel z multiswitcha, a gniazda nie są połączone między sobą – w ścianie siedzą ostatnie. Mają trzy wyjścia: jedno do radia, jedno do telewizji naziemnej i jedno do dekodera satelitarnego. Typowe tłumienie to 2 dB dla radia, 2,8 dB dla telewizji i 3,5 dB dla satelity.

Gniazda przelotowe stosuje się w starszych instalacjach szeregowych, gdzie jeden kabel przechodzi przez wszystkie pokoje. W nowym budynku nie ma sensu ich montować – sygnał spada z każdym kolejnym gniazdem, a pierwsze uszkodzenie wyłącza wszystkie pozostałe. Gniazdo RTV-SAT+PVR ma dodatkowe wyjście SAT – przydatne przy dekoderach z podwójnym tunerem, które nagrywają jeden kanał podczas oglądania drugiego.

Polsat Box i Canal+ w domowej instalacji

Słowo multiroom w materiałach Polsatu i Canal+ oznacza coś innego niż fizyczne doprowadzenie sygnału do kilku telewizorów. Operator oferuje dekodery dodatkowe, tak zwanego slave – w Polsat Box są to modele 4K, 4K Lite, EVOBOX LITE, EVOBOX IP albo starsze HD 5000 i HD 6000. Dekoder główny udostępnia im uprawnienia przez sieć domową – wymaga połączenia kablowego albo Wi-Fi, najlepiej 8 Mbit/s w obie strony. W Canal+ analogicznie działają 4K UltraBOX+, 4K DualBOX+ i WifiPremiumbox+.

To rozwiązanie działa, kiedy akceptujesz, że na każdym telewizorze masz dekoder operatora, a sygnał satelitarny idzie tylko do dekodera głównego. Drugi dekoder odbiera obraz po IP, nie po kablu antenowym. Do oglądania różnych kanałów naraz w różnych pokojach to wystarczy, ale do podłączenia tunera innego producenta albo telewizora z wbudowanym tunerem DVB-S2 już nie.

Jeśli chcesz, żeby każdy telewizor miał niezależny dostęp do satelity i do naziemnej – dekodery operatorów mogą być elementem układanki, ale obok nich musi jeszcze poprowadzić się kabel z multiswitcha. W domu z trzema telewizorami instaluje się Quattro plus multiswitch 5/8, a dopiero potem do każdego pokoju prowadzi osobny kabel.

Najczęstsze usterki i ich wykrywanie

Większość usterek nie wymaga wymiany sprzętu – wystarczy przywrócić kontakt. Trzy najczęstsze przyczyny to utlenione złącze F, poluzowany wtyk po kilku latach i woda w puszce antenowej po deszczu. Objaw jest zawsze podobny: obraz się kraje, niektóre kanały znikają, MER spada poniżej 26 dB – a powinien wynosić co najmniej 30 dB dla DVB-T2 i 11 dB dla DVB-S2.

Diagnostykę zacznij od menu dekodera albo telewizora – w sekcji informacji o sygnale zobaczysz poziom i jakość. Procenty mniej mówią niż surowe wartości w dB – warto wejść w tryb serwisowy albo podłączyć miernik. Miernik z wyświetlaczem LCD, tak zwany satfinder dla satelity albo model combo do obu sygnałów, kosztuje tyle, co kilka wizyt serwisu – przy kilku antenach zwraca się po pierwszym sezonie.

Jeśli obraz na jednym telewizorze jest gorszy niż na pozostałych, sprawdź kabel w tym pokoju – prawie zawsze problem leży w pojedynczym odcinku. Jeśli wszystkie telewizory tracą obraz naraz przy wietrze albo deszczu, sprawdź ustawienie czaszy i stan mocowania – przekrzywiona o kilka milimetrów antena traci nawet 30–40% sygnału. Jeśli po kilku godzinach intensywnego deszczu obraz wraca do normy, problem leży w tłumieniu atmosferycznym – wtedy większa czasza albo wzmacniacz masztowy pomagają.

Plan przed zakupami

Spisz, ile telewizorów podłączasz, czy w każdym ma być satelita, czy tylko naziemna, i jakie dekodery operatorów już masz.
Sprawdź odległość od nadajnika na mapie operatora infrastruktury – to determinuje typ anteny DVB-T2.
Wybierz architekturę: pasywny rozdzielacz przy dwóch telewizorach i silnym sygnale, aktywny wzmacniacz przy trzech–czterech bez satelity albo Quattro plus multiswitch 5/8 przy trzech–czterech z pełną ofertą.
Kup kabel RG-6 Tri-Shield, złącza F kompresyjne, zaciskarkę, ściągacz izolacji i miernik – narzędzia zwracają się przy pierwszej poprawce.
Jeśli masz wątpliwości przy wchodzeniu na dach albo ustawianiu czaszy, zamów instalatora – to praca na wysokości i z ostrymi narzędziami, gdzie jeden błąd kosztuje więcej niż wizyta fachowca.

Cała reszta to już tylko kwestia dobrego planu i powolnego, dokładnego montażu. Kabel po kablu, złącze po złączu, z miernikiem w ręku – tak zrobiona instalacja działa latami, niezależnie od tego, czy na dworze świeci słońce, czy leje się deszcz ze śniegiem.

Inma

may 10, 2016

Hola, estoy muy interesada en los relojes stam. Necesito saber si los mandan por correo, precios y un catálogo de modelos. Gracias.

historiadelaempresa

ene 31, 2022

que es un publicista La comunicación o la representación de la filosofía o la trayectoria de la empresa suelen ser las más recomendables para expresar la historia mediante la narrativa.

feb 4, 2024

61Comentarios

Montaż anteny telewizji naziemnej